Een grauw blad papier,
we schrijven de demonen die zich weer aandienen,
zwart op wit.
Het verleden snijdt,
maar de pen biedt ruimte voor wat blijft.
We pennen onze pijn,
maar in elke letter
ligt de kracht om te helen.
De papieren stilte wordt hoorbaar,
want we leren haar gebruiken,
omdat herstel
niet de eindbestemming is.
Herstel als proces,
lang, hobbelig en onzeker,
maar in elke stap
groeit de kracht om verder te gaan.
Tot het verleden zijn grip verliest
Tot de toekomst weer ruimte krijgt.
Reactie plaatsen
Reacties